Nie tęsknicie chyba za polityką co, bo dziś jej nie będzie. Po co i na co to komu. Lepiej cieszyć się drobiazgami. Zawsze się zastanawiałem, co też takiego ciągnie ludzi do szwendania się po różnych lasach i łąkach z aparatem fotograficznym. Kilka lub kilkanaście kilo sprzętu, ciężki statyw, do tego jakiś prowiant i łazi taki po słońcu robiąc zdjęcie wszystkiemu, co nie zdąży przed nim uciec. Do tego komary, kleszcze i inne robactwo, o ryzyku nadziania się na leśnego ludka nawet nie wspomnę. Tymczasem ja ostatnio potrafię tak spędzać godziny i nawet nie wiecie jakiego to daje kopa. Dzika radość fotografowania i do tego ten spokój. Nawet nie wiecie, jak wiele rzeczy umyka naszej uwadze, jakie na zwykłej łączce koło miasta można spotkać piękne owady... Oglądamy filmy z egzotycznych miejsc, tymczasem egzotyka jest tuż obok nas!

Tyle na dzisiaj, zamiast siedzieć przed kompem idźcie się przejść na najbliższą łąkę, nie bierzcie ze sobą nic i nikogo prócz wody, ewentualnie aparatu lub kamery. Idźcie powoli i po cichutku, rozglądajcie się we wszystkie strony a zobaczycie o co mi chodzi.

Do miłego! (a wrażenia z wycieczki możecie wpisywać w komentarze)

Ten film nie należy do najambitniejszych, nie jest też w pełni obiektywny, ale mimo to warto obejrzeć.

Część 1

Nie jestem wielkim fanem takiej muzyki, ale ten gość zasługuje na uznanie.

Oto jak w Polsce robi się interesy.

No to pośmiejmy się razem, co nam zostało innego do roboty.

(K)atolik próbuje wytłumaczyć (A)teiście, co to jest cud:
K - nooo, na przykład jak jakiś człowiek spadnie z 50 m wieży i nic mu się nie stanie.
A - nooo... to jest przypadek.
K - ok, a jak on wyjdzie na ta wieżę, skoczy i dalej nic się nie stanie?
A - hmmm... to jest szczęście.
K - o rany, a jak trzeci raz skoczy z tej wieży i nic??!
A - przyzwyczajenie.

Porcja dziewczyn na dziś.